Madde I - Türk Ticaret Kanunu, Türk
Medeni Kanununun ayrılmaz bir
cüzüdür. Bu kanundaki hükümlerle,
bir ticarethane veya fabrika yahut
ticari şekilde işletilen her hangi
bir müesseseyi ilgilendiren muamele,
fiil ve işlere dair diğer kanunlarda
yazılı hususi hükümler, ticari
hükümlerdir.
Hakkında ticari bir hüküm bulunmayan
ticari işlerde mahkeme, ticari örf
ve âdete, bu dahi yoksa umumi
hükümlere göre karar verir.
II - Ticari örf ve adet:
Madde 2 - Kanunda aksine bir hüküm
yoksa teamül, ticari örf ve adet
olarak kabul edildiği tespit
edilmedikçe hükme esas olmaz. Şu
kadar ki; irade beyanlarının
tefsirinde teamüllerin dahi nazara
alınması esası mahfuzdur.
Bir bölgeye veya ticaret şubesine
mahsus olan ticari örf ve adetler
umumi olanlara tercih olunur.
İlgililer aynı bölgede
bulunmadıkları takdirde, kanun veya
mukavelede aksine hüküm olmadıkça,
ifa yerindeki ticari örf ve adet
tatbik olunur.